آموزش Photoshop CC (قسمت دوم)
مدلهای رنگ، روشهای مختلف نمایش رنگ بر روی کاغذ و صفحه نمایش کامپیوتر میباشند. مدلهای رنگ به قرار زیر هستند :
•RGB ( Red , Green , Blue )
•CMYK (Cyanred, Magenta, Yellow, Black)
•HSB (Hue , Saturation , Brightness )
•CIE Lab
روی رنگ Foreground کلیک کنید.
همانطور که میدانید فقط یک طیف کوچک از نور قابل مشاهده است.
برای نمایش یک رنگ در مدلهای رنگی از عدد استفاده میشود. پس وظیفه مدلهای رنگی این است که یک رابطه بین هر رنگ و یک سری عدد ایجاد کنند. هر مدل رنگی با استفاده از یک سری عدد یک فضای رنگ ایجاد میکند. مشاهده میکنید که چهار مدل رنگی در این پنجره وجود دارد. که با تغییر رنگ، مقادیر عددی مدلها نیز به مقدار رنگ جدید تغییر میکند. در ادامه به توضیح هر کدام از این چهار مدل رنگی میپردازیم.
مقدار زیادی از طیف قابل مشاهده نور با ادغام سه رنگ قرمز، سبز و آبی قابل نمایش است. در این مدل مقدار هر یک از رنگهای اصلی ( قرمز R، سبز G و آبی B ) با یک عدد بین صفر تا 255 نشان داده میشود. در مانیتور و تلویزیون رنگها توسط تابیدن نور در فسفرهای قرمز، سبز و آبی ساخته میشود، پس رنگها در مانیتور و تلویزیون توسط مدل RGB ایجاد میشوند. برای رنگ سفید خالص باید مقدار هر سه رنگ اصلی در مدل RGB برابر 255 باشد.
همانطور که مشاهده میکنید، برای رنگ سیاه خالص سه مقدار رنگهای اصلی برابر صفر میباشند. زمانیکه بخواهید رنگ سبز خالص داشته باشید, باید مقدار عددی قرمز ( R ) صفر، آبی ( B ) صفر و رنگ سبز ( G ) 255 باشد.
مدل رنگی CMYK برحسب انعکاس نور از روی جوهر خشک شده بر روی کاغذ پایه گذاری شده است. از نظر تئوری با استفاده از سه رنگ فیروزهای (Cyan), سرخابی Magenta)), زرد Yellow)) میتوان تمامی رنگها را چاپ کرد ولی بدلیل آنکه در هر جوهر مقداری ناخالصی وجود دارد مخلوط این سه رنگ به جای مشکی قهوهای میشود به همین علت علاوه بر سه رنگ فوق از رنگ مشکی (Black) نیز استفاده میشود. در CMYK، K نشان دهنده رنگ مشکی است به دلیل آنکه حرف B به رنگ آبی (Blue) تخصیص داده شده است، از حرف K جهت رنگ مشکی استفاده میشود.
توجه کنید که مقادیر در این مدل رنگی برحسب درصد میباشد. پس اعدادی را که در کادرها وارد میکنیم، باید بین صفر تا صد باشد. بعنوان مثال برای ساخت رنگ سفید در این مدل رنگی باید درصد چهار رنگ ذکر شده را به صفر تغییر دهیم.
در مدل رنگیHSB سه پارامتر H، S و B وجود دارد که محدوده آنها را در شکل مشاهده میکنید. H پارامتر درجه رنگ میباشد و میتواند اعداد بین صفر تا 360 باشد. پارامتر S بیانگر درجه خلوص رنگ یا میزان اشباع رنگ است و برحسب درصد بیان میشود, پس این پارامتر از صفر درصد که معادل خاکستری است تا 100 درصد که معادل رنگ خالص میباشد میتواند مقدار دهی شود. پارامتر B میزان روشنایی رنگ را نشان میدهد. این پارامتر نیز برحسب درصد وارد میشود و از صفر درصد که معادل سیاه است تا 100 درصد که معادل سفید میباشد، تغییر میکند.
مدل CIE Lab جامعترین مدل رنگی میباشد و وابسته به چاپ یا مانیتور نیست بلکه تمامی رنگهایی است که چشم میتواند ببیند را نمایش میدهد. این مدل طوری طراحی شده است که در آن رنگها به دستگاه وابسته نباشد. نرم افزار Photoshop از این مدل رنگی بعنوان مرجع و جهت مدیریت رنگها استفاده میکند. انواع رنگهای موجود در این فضا را میتوانید در شکل زیر مشاهده کنید.
متداولترین مدلهای رنگ RGB و CMYK میباشند که با توجه به مورد استفاده، یکی از این دو مدل را انتخاب میکنیم. همانطور که در صفحات قبلی گفته شد از مدل CMYK جهت چاپ تصاویر و از مدل RGB برای نمایش تصاویر استفاده میکنیم.
در پنجرهای که مشاهده میکنید به چند روش میتوانیم رنگهای مورد نظر خود را انتخاب کنیم. در روش اول که در صفحات قبلی نیز بیان شد عدد مربوط به هر رنگ را در جعبههای متن مربوط به مدل وارد میکنیم.
روش دوم کلیک بر روی رنگ مورد نظر در این پنجره میباشد. برای این کار روی رنگ دلخواه خود کلیک میکنید تا انتخاب شود. برای مثال در داخل کادر آبی کلیک کنید تا رنگ داخل این کادر انتخاب شود.
رنگ انتخاب شده در قسمت مشخص شده با کادر قرمز نمایش داده شده است. رنگ قبلی نیز در قسمتی که با کادر آبی مشخص شده است قرار دارد. اگر روی قسمت مشخص شده با کادر آبی کلیک کنید دوباره به رنگ قبلی برمیگردیم. روی کادر آبی کلیک کنید.
میتوانیم رنگ مورد دلخواه خود را از طیفی که در این پنجره وجود دارد انتخاب کنیم. روی رنگ داخل کادر کلیک کنید تا انتخاب شود.
روی دکمهOK کلیک کنید.
با این کار رنگ Foreground را تغییر دادیم. روی رنگ Background کلیک کنید.
روی دکمه Color Libraries کلیک کنید.
Photoshop انواع سیستمهای رنگ را پشتیبانی میکند. روی لیست باز شونده مشخص شده کلیک کنید تا با این سیستمهای رنگی آشنا شوید.
در اینجا لیست انواع سیستمهای رنگ که در کشورهای مختلف جهت موضوعات مختلف مورد استفاده میباشد را مشاهده میکنید. روی قسمتی از صفحه کلیک کنید تا این لیست بسته شود.
روی رنگ مشخص شده کلیک کنید.
مشاهده میکنید که رنگی که انتخاب کردیم جایگزین شده است. برای برگشت به پنجره قبلی روی دکمه Picker کلیک کنید.
روی دکمه OK کلیک کنید.
توسط فلش دو سری که در شکل مشخص شده است میتوانیم جای رنگ Foreground و Background را با یکدیگر جابه جا کنیم. روی این فلش کلیک کنید.
با کلیک بر روی دکمهای که توسط کادر قرمز مشخص شده است رنگهای Foreground و Background به رنگهای پیشفرض Photoshop یعنی سفید و مشکی تبدیل میشوند. داخل کادر کلیک کنید تا به حالت پیشفرض برگردیم.
درصورتیکه رنگی از یک تصویر را لازم داشته باشید و مقادیر عددی آن رنگ را در مدلهای رنگی نداشته باشید، انتخاب این رنگ به روشهای گفته شده بسیار مشکل و غیر ممکن میباشد. برای اینکار در Photoshop ابزاری بنام قطره چکان(Eyedropper Tool) وجود دارد. برای آشنایی با نحوه کار این ابزار ابتدا باید یک فایل باز کنیم. روی منوی File کلیک کنید.روی گزینه Open کلیک کنید.
روی فایل مشخص شده دابل کلیک کنید.
روی ابزار قطرهچکان کلیک کنید، تا انتخاب شود.
مشاهده میکنید که خصوصیات مربوط به این ابزار در قسمت مشخص شده توسط کادر نمایش داده شده است. برای مثال میخواهیم رنگ قسمت مشخص شده توسط کادر قرمز را بدست آوریم. برای این کار روی قسمت مشخص شده کلیک کنید.
همانطور که مشاهده میکنید رنگ انتخاب شده جایگزین رنگ Foreground شده است. اگر کلید Alt صفحه کلید را پایین نگهدارید و سپس روی رنگ مورد نظر کلیک کنید. رنگ انتخاب شده جایگزین رنگ Background خواهد شد. پس با استفاده از این ابزار به سادگی میتوانید رنگی را از داخل یک تصویر انتخاب کنید. همانطور که مشاهده میکنید اعداد مربوط به رنگ انتخاب شده در مدل RGB در پنجره Color نمایان شده است. با تغییر محل مثلثهای مشخص شده میتوانید رنگ را تغییر دهید. برای تغییر دادن محل مثلثها میتوانید عدد داخل جعبه متن هر رنگ را تغییر دهید یا با استفاده از ماوس مثلثها را جابه جا نمائید.
روی لیست باز شونده مشخص شده کلیک کنید
گزینه های این لیست را مشاهده میکنید. توسط گزینه اول (Point Sample) رنگ پیکسلی (نقطهای) که در آن کلیک کردهاید نمایش داده میشود. توسط دو گزینه بعدی رنگ بدست آمده برابر رنگ میانگین محلی که کلیک کردید تا شعاع 3 یا 5 پیکسل میباشد.
روی ابزار قطرهچکان راست کلیک کنید تا منوی آن باز شود.
گزینه سوم یک ابزار نمونهگیری از رنگ است. روی این گزینه کلیک کنید.
مشاهده میکنید که خصوصیت این ابزار مانند ابزار قطرهچکان میباشد. توسط این ابزار میتوانید کد رنگ چندین نقطه را مشاهده نمائید. با استفاده از دکمه Clear نیز نقاط ایجاد شده حذف میشود. داخل کادر قرمز مشخص شده کلیک کنید
مشاهده میکنید که در پنجره Info یک شماره رنگ اضافه شده است، و این رنگ جایگزین رنگ Foreground یا Background نشده است. به همین صورت میتوانید رنگ نقاط دیگر را نیز مشاهده کنید. برای حذف نقطه انتخاب شده روی دکمه Clear کلیک کنید.
مشاهده میکنید که نمونه رنگ حذف شده است. روی ابزار قطرهچکان راست کلیک کنید تا منوی آن باز شود.
ابزار خطکش را انتخاب کنید.
توسط این گزینه فاصله بین دو نقطه را بدست میآوریم. برای این کار روی یک نقطه کلیک کرده و ماوس را تا مکان مورد نظر میکشیم. اگر در این هنگام کلید Shift صفحه کلید را پایین نگهدارید، این ابزار در زوایایی از ضرایب 45 درجه رسم میشود.
قسمت مشخص شده مختصات نقطه شروع را نشان میدهد.
این قسمت فاصله افقی (W) و عمودی (H) نسبت به محور X و Y ها را نشان میدهد.
قسمت مشخص شده زاویه خط رسم شده در محور مختصات را نشان میدهد.
این قسمت مسافت طی شده را نشان میدهد.
زمانیکه از یک زاویهسنج استفاده میکنید فاصله طی شده را در دو متغیر D1 و D2 می تواند مشاهده میکنید
همانطور که مشاهده میکنید این خصوصیات در پنجره Info نیز نشان داده شدهاند.
دکمه مشخص شده جهت پاک کردن خط رسم شده میباشد.
توجه کنید که اگر بعد از رسم ماوس را بر روی خط رسم شده بین دو نقطه ابتدا و انتهاء ببرید، میتوانید این مقیاس را جابهجا کنید.
روی ابزار خطکش کلیک راست کنید تا منوی آن باز شود.
روی ابزار شمارش کلیک کنید.
از این ابزار برای شمارش اشیاء داخل شکل استفاده میشود. روی هر قسمت که کلیک کنید شمارهها به ترتیب بر روی قسمت مورد نظر ظاهر میشود. در قسمت مشخص شده کلیک کنید.
در قسمت مشخص شده توسط فلش کلیک کنید.
نوار خصوصیات این ابزار تعداد شمارههای مصرفی را نمایش میدهد، و با کمک گزینه بعدی رنگ برچسبها را میتوانیم تغییر دهیم. واضح است که دکمه Clear جهت حذف این شمارهها میباشد. روی دکمه Clear کلیک کنید.
ابزار بزرگنمایی برای کارهای دقیق بسیار مفید است. با استفاده از این ابزار میتوانید محل مشخصی از تصویر را بزرگ کنید و روی آن بخش با دقت بیشتری کار کنید. روی این ابزار کلیک کنید، تا انتخاب شود.
اکنون خصوصیات این ابزار نمایان شده است. با کمک دو دکمه مشخص شده میتوانیم تصویر را کوچکتر یا بزرگتر کنیم.
درصورتیکه فقط قسمت خاصی از شکل را بخواهید در ابعاد بزرگتر مشاهده کنید, باید آن قسمت را توسط یک چهار ضلعی مشخص کنید. برای این کار ماوس را در یک راس از چهار ضلعی مورد نظر قرار میدهیم و دکمه ماوس را فشار داده و در رأس روبروی رأس قبلی رها میکنیم. برای آنکه این تصویر از نقطه مشخص شده بزرگتر شود. روی قسمت مشخص شده توسط کادر قرمز کلیک کنید.
همانطور که مشاهده میکنید تصویر بزرگتر شده است. در نوار وضعیت زیر تصویر نیز عدد بزرگنمایی افزایش یافته است. اگر دوباره روی تصویر کلیک کنیم تصویر باز هم بزرگتر میشود.
به دلیل اینکه پنجره تصویر کوچک است پایین و سمت راست پنجره میلههای لغزان ظاهر شدهاند. در این مواقع از میلههای لغزان ظاهر شده برای حرکت به دیگر نقاط تصویر استفاده میشود. میتوانید با انتخاب ابزار دست (Hand) روی تصویر حرکت کنید, یا در پنجره Navigator روی قسمتی که میخواهید مشاهده کنید کلیک کنید. برای مشاهده این تصویر در ابعاد واقعی، روی دکمه 100% کلیک کنید.
مشاهده میکنید که تصویر بزرگ شده است. گزینه Zoom All Window اگر فعال باشد درحالتی که چندین فایل باز باشد بزرگنماییهایی را که اعمال میکنید روی همه فایلها اعمال میکند.
دکمه مشخص شده اندازه تصویر را به اندازهای که کل فضای خالی را بپوشاند، بزرگ میکند. بر روی دکمه Fit Screen کلیک کنید.
روش دیگری وجود دارد که میتوانید تصویر را با درصد بزرگنمایی مورد نظر خود مشاهده کنید. برای اینکار روی قسمت مشخص شده دابل کلیک کنید.
حال در اینجا به عنوان مثال مقدار 25 را وارد کنید.
کلید Enter را فشار دهید.
در ادامه میخواهیم فضای بیشتری برای نمایش تصویر داشته باشیم. روی ابزار Move کلیک کنید.
دکمه Shift را فشرده نگهدارید و یکبار دکمه Tab را فشار دهید.
مشاهده میکنید که برگههای سمت راست محیط کاری بسته شدهاند. البته دسترسی دوباره به آنها بسیار ساده است و فقط کافیست روی حاشیه خاکستری رنگ مشخص شده کلیک کنید.
بعد از انجام تغییرات مورد نیاز اگر در هر نقطه به غیر از این پنجره کلیک کنید این پنجره بسته خواهد شد.
برای برگشت به حالت اول دکمه Shift را فشرده نگهدارید و یکبار دکمه Tab را فشار دهید.
مشاهده میکنید که تمامی پنجره ها محو شده اند. دکمه Tab را فشار دهید.
روی منوی View کلیک کنید.
روی گزینه Screen Mode کلیک کنید.
روی گزینه دوم کلیک کنید. کلید میانبر این حالتها کلید F میباشد. که با هر بار فشردن کلید F بین این حالتها جابهجا میشود.
در این حالت نرم افزار تا جایی که امکان داشته پنجره تصویر را بزرگ کرده و تا مرز پنجرهها آن را باز کرده است. قابلیت دیگری که این نرمافزار در این حالت برای کاربر گذاشته این است که در این Mode شما میتوانید رنگ محدوده اطراف شکل را که اکنون به رنگ خاکستری است به رنگ دلخواه خود تبدیل کنید. روی محدوده خاکستری راست کلیک کنید.
توسط دو گزینه اول اگر رنگ خاکستری یا مشکی مد نظر شما است به راحتی از این منو میتوانید انتخاب کنید. اما در صورتیکه یک رنگ را بخواهید به دلخواه خود انتخاب کنید باید روی گزینه آخر Select Custom Color کلیک کنید. روی این گزینه کلیک کنید تا در ادامه باهم رنگ آبی را انتخاب کنیم.
اکنون پنجره رنگها را مشاهده میکنید. در قسمت مشخص شده کلیک کنید تا رنگ آبی انتخاب شود.
روی دکمه OK کلیک کنید.
مشاهده میکنید که رنگ انتخابی بر روی ناحیه مورد نظر اعمال شده است. برای مشاهده حالت بعدی کلید F را فشار دهید.
مشاهده میکنید که میله عنوان پنجره برنامه فتوشاپ حذف شده است و تصویر در وسط صفحه قرار گرفته است با این کار تسلط بیشتری بر روی صفحه خواهیم داشت کلید F صفحه کلید را فشار دهید.
حال میخواهیم این فایل را ذخیره کنیم. برای این کار، روی منوی File کلیک کنید.
روی گزینه Save as... کلیک کنید.
در جعبه متن File name اسم فایل را تایپ میکنیم.
در این لیست بازشونده باید فرمتی که میخواهیم فایل ذخیره شود را انتخاب کنیم. روی لیست بازشونده Format کلیک کنید.
لیستی که مشاهده میکنید انواع فرمتهایی میباشد که فتوشاپ آنها را پشتیبانی میکند. در ادامه به توضیح چند فرمت پرکاربرد میپردازیم. اولین فرمت که PSD است فرمت استاندارد فتوشاپ است که فایل را به صورت ترکیبی از چندین لایه ذخیره میکند. فرمت JPEG نیز برای عکسهای عادی که احتیاج به ذخیره لایههای آنها نداریم کاربرد دارد. فرمت TIFF نیز برای کارهای تبلیغاتی چاپی کاربرد دارد.
بر روی کادر قرمز کلیک کنید, تا فرمت PSD انتخاب شود.
روی دکمه Save کلیک کنید, تا فایل ذخیره گردد.
شما اکنون در پایان این بخش قرار دارید